Son zamanlarda beklentisiz izlediğim, beklentisizliğin getirdiği heyecanla her karesinde mutlu olduğum bir film. Hepimiz birer Summer mıyız sorusu akılları kurcalasa da, ben Summer'laştırıldığımızı düşünüyorum. İster istemez, zaman, ilişkiler, rutinler alıp bizi garip olma yoluna götürüyor. Fark etmeden bambaşkalaşıyoruz. Ve filmde bu durum her sahnesinde fazlasıyla var. Durduk yere ağlayan kadın, durduk yere mutlu olan kadın, durduk yere gelen kadın, giden kadın. Ve erkeklerin Summer dan sonra Autumn geldiğini bilmesi kadar net bir film. Expectation- Reality sahnesi bütün duyguların en güzel aktarıldığı yer. Aşkların içinde bir beklenti/gerçek döngüsü olduğunu hangimiz bilmiyoruz. Müziklere söyleyecek söz bile bulamıyorum. Harikulade bir soundtrack albümü var. Carla Bruni- Quelqu'un m'a dit i bir kere daha hatırlıyoruz, The Smiths ile birlikte uzaklara gidiyoruz. Seyredin, sevin. Güzel kışlar.
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder